Όσο και να προσπαθώ να προσεγγίσω το θέμα με σεβασμό, μου είναι πολύ δύσκολο. Παρά την πρωτοτυπία του με την εναλλακτική τοποθέτηση της τελετής σε μια νέα δυναμική που μπορεί ίσως, να έδωσε νέα πνοή και ένταση, όμως ταυτόχρονα προκάλεσε σύγχυση και απώλεια της κλασικής αισθητικής. Η πολυπλοκότητα της νέας διαδικασίας οδήγησε σε ένα χάσμα κατανόησης από το κοινό, με μερικούς να αντιλαμβάνονται την εν λόγω εκδήλωση ως μια αχαλίνωτη Eurovision με υπερβολικά στοιχεία.
Οι Γάλλοι ανέδειξαν την παράδοση, την ιστορία τους και τα επιβλητικά μνημεία τους γύρω από τον Σηκουάνα. Οι 12 επιλεγμένες σκηνές φαίνονταν υπερβολικές, με πάνω από 10 χιλιάδες εθελοντές και χορευτές που συμμετείχαν. Παρουσίασαν σπατάλη, υπερβολή και κλασική υπεροψία, με λιγότερη έμφαση στον αθλητισμό, κυρίως προς το τέλος της εκδήλωσης.
Μια καλή στιγμή ήταν η τιμή στις γυναίκες σύμβολα της Γαλλίας. Επίσης, αναπαραστάθηκαν δρώμενα σε μουσεία, τιμώντας διάφορες ιστορικές περιόδους, εφευρέτες, καθώς και μεγάλους λογοτέχνες και ζωγράφους.
Η υπέρμετρη μήκους βαρκάδα με τις εθνικές αποστολές και η έλλειψη προβολής των αθλητών και η βροχή ήταν το τελικό χτύπημα, με τα θολά πλάνα, λόγω των καμερών που ήταν γεμάτα σταγόνες, να κάνουν την γενική εικόνα ακόμη πιο άσχημη.
Βέβαια δεν κατάλαβα την σημασία για τον Ολυμπισμό, την επίδειξη μόδας…
Ακόμη και οι παρουσιαστές μου έδωσαν την εντύπωση ότι ήταν κουρασμένοι, από όλη αυτή την χωρίς νόημα υπερβολή.
Η βροχή, η μακρόχρονη βαρκάδα, το κιτς θέαμα, το τρολάρισμα προς τους αθλητές και όλα τα απρόοπτα έγιναν τα κύρια θέματα της εκδήλωσης χθες σε όλο τον κόσμο.
Τέλος για μια ακόμη φορά, πρέπει να νιώθουμε περήφανοι για τη διοργάνωση της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.