άρθρο της Ρίτσας Δαρσινού
Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της κινητικότητας των πληθυσμών, ζούμε ένα φαινόμενο που συχνά προκαλεί αντιφάσεις και ευθύνες: η εκλεκτική και πολλές φορές αυθαίρετη παρέμβαση εξωτερικών προσώπων στις τοπικές κοινότητες. Αυτοί οι «σωτήρες», οι οποίοι μπορεί να είναι φίλοι, κουμπάροι, συγγενείς, η πολιτικοί της κεντρικής εξουσίας, συχνά είναι αυτοί που επιχειρούν να μας επιβάλουν τις πολιτικές τους στοχεύσεις, χωρίς να έχουν ταυτιστεί πλήρως με τις ανάγκες και τις επιθυμίες του τόπου μας.
Η παρατήρηση αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα περί της δημοκρατικής διαδικασίας και του πραγματικού νοήματος της εκπροσώπησης. Πώς είναι δυνατόν άτομα που διαβιούν και εργάζονται σε άλλες περιοχές, σε άλλα περιβάλλοντα και με άλλες προτεραιότητες, να προβάλλουν και να επιβάλλουν υποψηφιότητες για κινήσεις ή θέσεις κλειδιά στις τοπικές κοινωνίες; Η απουσία της άμεσης σχέσης και της προσωπικής εμπειρίας με τον τόπο που υποτίθεται ότι θέλουν να «σώσουν» καταδεικνύει ένα έλλειμμα ουσίας και ανθρωπιάς. Οι αποφάσεις δεν προέρχονται μόνο από γνώσεις ή επαγγελματική πείρα, αλλά και από την ικανότητα να κατανοούμε τις τοπικές προτεραιότητες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κοινωνίας που επιθυμούμε να υπηρετήσουμε.
Όμως, αυτό που είναι ακόμα πιο σημαντικό είναι ο τρόπος που αυτές οι παρουσίες επηρεάζουν τη δημοκρατία και την αυτοδιάθεση των κατοίκων. Η επιβολή επιλογών από τους «σωτήρες» όσο «αγαθές» και αν φαίνεται ότι είναι η πρόθεση, έχει την τάση να υπονομεύει τη φωνή των πολιτών του συγκεκριμένου τόπου. Είναι κρίσιμο να αναρωτηθούμε ποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από αυτές τις παρεμβάσεις: είναι πραγματικά η πρόθεση να βελτιωθεί η ζωή της κοινότητας, ή μήπως υπάρχει μια πιο προσωπική και ιδιοτελής διάσταση στις επιλογές τους;
Αυτή η κατάσταση αναδεικνύει επίσης την ανάγκη για εγρήγορση και συλλογική δράση από την πλευρά των πολιτών. Είναι επιτακτική η ανάγκη να ενημερωθούν, να οργανωθούν και να αντιδράσουν, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι δημοτικές εκλογές θα αντανακλούν την πραγματική βούληση και τις ανάγκες της κοινότητας. Η δύναμη της ψήφου είναι ένας συμφωνημένος μηχανισμός έκφρασης και το να την παραδώσουμε σε «σωτήρες» που δεν γνωρίζουν από κοντά τη ζωή μας, ισοδυναμεί με απώλεια αυτονομίας.
Συμπερασματικά, πρέπει να καταστεί σαφές ότι οι τοπικές κοινωνίες έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να επιλέγουν τους αντιπρόσωπούς τους, βάσει γνώσης, εμπειρίας και βαθιάς κατανόησης των τοπικών θεμάτων. Οι «σωτήρες» που επιχειρούν να παρέμβουν από μακριά, μπορούν να προσφέρουν προτάσεις, αλλά δεν έχουν το δικαίωμα να επιβάλουν τις επιλογές τους. ( κάτι το οποίο συνέβη στον τόπο μας στις περασμένες εκλογές). Είναι καιρός να ενδυναμώσουμε την τοπική μας φωνή και να αναγνωρίσουμε ότι η αληθινή σωτηρία περιλαμβάνει τη δική μας συμμετοχή και την ενεργό συμμετοχή μας στην κοινότητά μας.