Στη σύγχρονη εποχή, η συζήτηση γύρω από την αρνητική επίδραση των social media στα παιδιά έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία. Παράλληλα, όμως, παραγνωρίζουμε μια εξίσου σημαντική διάσταση: την κουλτούρα που προάγουν τα τηλεοπτικά κανάλια. Η τηλεόραση, ως ένα από τα πιο ισχυρά μέσα μαζικής ενημέρωσης, έχει την ικανότητα να διαμορφώνει τις κοινωνικές αντιλήψεις και κανόνες, συχνά παρουσιάζοντας την ανηθικότητα και τη βία ως αποδεκτές μορφές συμπεριφοράς.
Αρχικά, η τηλεόραση έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών και των εφήβων. Εκπομπές που προβάλλουν εγκλήματα, βία, ή ανήθικες συμπεριφορές ενδέχεται να ομαλοποιούν αυτές τις καταστάσεις, μετατρέποντάς τες σε «κοινωνικά αποδεκτές» πρακτικές. Για παράδειγμα, πολλές σειρές αστυνομικής πλοκής, μπορεί να προσφέρουν μια ωραιοποιημένη εικόνα της εγκληματικότητας, αφήνοντας από τη μία την ψευδαίσθηση του «ήρωα» που υπερνικά το κακό και από την άλλη την ηθική απαξία των πράξεων που τελικά εξιδανικεύονται.
Αξιοσημείωτο είναι πως η τηλεόραση προβάλλει και τα πρότυπα ομορφιάς, επιτυχίας και κοινωνικής επιρροής, τα οποία μπορεί να είναι ιδιαίτερα ζημιογόνα για την αυτοεκτίμηση των νέων. Οι εικόνες των τηλεοπτικών «σταρ» πολλές φορές ενσωματώνουν ένα μοντέλο ζωής που δεν αντανακλά την πραγματικότητα, ενθαρρύνοντας την επιθυμία για άμεσες και ακραίες λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας. Αυτές οι προπαγάνδες οδηγούν σε μια τεχνητή αντίληψη για τη ζωή, που μπορεί να αποξενώνει τους νέους από μια υγιή και ρεαλιστική οπτική.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η θυματοποίηση ή η παρουσίαση της βίας ως φυσιολογική αντίδραση στα προβλήματα της ζωής, είναι κάτι που δεν πρέπει να αγνοούμε. Τα παιδιά και οι έφηβοι, επηρεασμένα από αυτά τα ερεθίσματα, μπορεί να θεωρήσουν την βία ή την ανηθικότητα ως φυσιολογικές εκφράσεις, αποδεχόμενα συμπεριφορές που θα έπρεπε να καταδικάζονται. Αυτό έχει σοβαρές συνέπειες για τη μορφή της κοινωνίας και την ηθική της διάσταση, καθώς δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές ή ακόμα και επιθυμητές.
Είναι λοιπόν αναγκαίο να θίξουμε την ευθύνη των ΜΜΕ στην προώθηση υγιών αξιών και προτύπων. Η καλλιέργεια μιας κοινωνίας με σεβασμό στην ηθική, την αλήθεια και την ασφάλεια επιβάλλει τη σθεναρή αντίσταση ενάντια σε κουλτούρες που προάγουν τη βία και την ανηθικότητα. Διότι, όσο κι αν η τεχνολογία και τα social media επηρεάζουν τη νέα γενιά, η τηλεόραση έχει τη δύναμη να ριζώνει ή να γκρεμίζει ηθικές αξίες.
Συμπερασματικά, η τηλεόραση και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δεν είναι απλώς παρακολουθητές σε μια διαδικασία διαμόρφωσης της κοινωνίας μας˙ είναι οι ίδιοι οι διαμορφωτές. Είναι η ώρα να αναγνωρίσουμε αυτόν τον ρόλο και να απαιτήσουμε περιεχόμενο που προάγει αξίες που ενδυναμώνουν την κοινωνία αντλώντας έμπνευση από την αρετή και την αλήθεια.